'Abasa — Sinhala Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ 1

ඔහු මුහුණ හකුළා හැරුනේ ය.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ 2

(එසේ සිදු කළේ) අන්ධයකු තමන් වෙත පැමිණීම හේතු කොටගෙන (ය.)

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ 3

ඔහු පිවිතුරු වනු ඇතැයි නුඹව දැනුවත් කරනුයේ කුමක් ද?

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ 4

එසේ නැතහොත් ඔහු (නුඹේ උපදෙස්) මෙනෙහි කර එම මෙනෙහි කිරීම ඔහුට සෙතක් වනු ඇතැයි (නුඹව දැනුවත් කරනුයේ කුමක් ද?)

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ 5

(යහමග පිළිබඳ) අවශ්‍යතාව නොමැති අය වූ කලී,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ 6

නුඹ ඔහු වෙතට අවධානය යොමු කරන්නෙහි ය.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ 7

තවද ඔහු පිවිතුරු නොවීම ගැන ඔබ කෙරෙහි දොසක් නොමැත.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ 8

"තවද ඔබ වෙත කැපවීමෙන් පැමිණි අය පිළිබඳ වූ කලී"

وَهُوَ يَخْشَىٰ 9

"ඔහු බිය බැතිමත් වන අයකු ලෙස"

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ 10

නුඹ ඔහු පිළිබඳ නො සලකා හැරියෙහි ය.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ 11

එසේ නොව සැබැවින් ම එය උපදෙසකි.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ 12

එහෙයින් කවරෙක් (සුමග යන්නට) අභිමත කළේද ඔහු එය මෙනෙහි කරත්වා!

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ 13

(මෙම උපදෙස) ගෞරවනීය පුස්තකයෙහි ය.

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ 14

පවිත්‍ර වූ උසස් (පුස්තකයෙහි ය.)

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ 15

(මලක්වරුන්ගේ) අත්වලින් (ලියන ලද්දකි.)

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ 16

ගෞරවාන්විත, පිවිතුරු දැහැමි (මලක්වරුන්ගේ අත්වලින් ලියන ලද්දකි.)

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ 17

මිනිසාට ශාපය අත් වේවා! ඔහුව ප්‍රතික්ෂේපකයකු බවට පත් කළේ කුමක් ද?

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ 18

කුමන දෙයකින් ඔහුව ඔහු (අල්ලාහ්) මැව්වේ ද?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ 19

ඔහු ඔහුව ශුක්‍රාණු බිඳුවකින් මවා පසුව ඔහුව ප්‍රමාණවත් ලෙස සැකසුවේ ය.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ 20

අනතුරුව ඔහුට මාර්ගය පහසු කළේ ය.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ 21

පසුව ඔහු ඔහුව මරණයට පත් කළේ ය. ඉන් පසුව ඔහු ඔහුව වළ දැමුවේ ය.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ 22

පසුව ඔහු අභිමත කළ විට ඔහු ඔහුව නැගිටුවන්නේ ය.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ 23

එහෙත් ඔහු ඔහුට අණ කළ දෑ ඔහු ඉටු නො කළේ ය.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ 24

එබැවින් මිනිසා ඔහුගේ ආහාරය දෙස බලත්වා!

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا 25

සැබැවින් ම අපි (වර්ෂා) ජලය අධික වශයෙන් හැළුවෙමු.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا 26

පසුව අපි පොළොව පැල්මක් වශයෙන් පැළුවෙමු.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا 27

එහි බීජ ද අපි හට ගැන්වූයෙමු.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا 28

මිදි හා එළවළු ද

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا 29

ඔලිව් හා රටඉඳි ද

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا 30

ඝණ උයන් ද

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا 31

පලතුරු හා උදුපියලිය ද (අපි හටගැන්වූයෙමු.)

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ 32

(මේ සියල්ල) නුඹලාටත් නුඹලාගේ ගොවිපළ සතුන්ටත් භුක්ති විඳීමක් වශයෙනි.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ 33

එබැවින් මහා හඬ පැමිණි විට,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ 34

එදින මිනිසා ඔහුගේ සහෝදරයාගෙන් ද පලා යනු ඇත.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ 35

තවද ඔහුගේ මවගෙන් හා ඔහුගේ පියාගෙන් ද;

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ 36

තවද ඔහුගේ භාර්යාවගෙන් හා ඔහුගේ දරුවන්ගෙන් ද (පලා යනු ඇත.)

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ 37

එදින ඔවුන් අතරින් සෑම මිනිසෙකුට ම ඔහුව නිරත කර වන කරුණු ඇත.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ 38

එදින (ඇතැම්) මුහුණු පැහැපත් ව පවතී.

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ 39

සිනහ මුසු ව ප්‍රීතියෙන් (පවතී.)

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ 40

තවද (ඇතැම්) මුහුණු එදින ඒවා මත දූවිලි පවතී.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ 41

අඳුර ඒවා වසා ගනු ඇත.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ 42

ඔවුහු මය ප්‍රතික්ෂේප කළ දුෂ්ටයෝ.